Hayalin Peşinde Her Gece
Çocukken başladık kurmaya hayalleri.Kimi zaman bir çizgi filmin süper kahramanlarına özenip onlar gibi uçabilmeyi,kimi zaman arkadaşımıza alınan bir oyuncağın bize de alınacağını,kimi zaman büyüyünce astronot olmayı,kimi zaman babamız kadar uzun olabilmeyi ve daha sayılabilecek pek çok hayalimiz vardı...Sonra bir serüvenin içine giriverdik. hayatımızı belirleyecek sınavlar verdik tercih olarak elimizde sadece 5 şık olduğunu sanarak. Öyle yetiştik ki bu 5 şanstan başka hiçbirşey olamazdı cevaplarımız.Sonucu veya cevabı belli soruları yanıtlamaya çalıştık.Daha önceden başkalarının hayallerini kurup da yarattığı soruları cevaplayabilmek için çalıştık çabaladık gece gündüz.
Profesyonel olduk.Dünyamız değişti! Özgür olduğumuzu sandık.Dedik ki kendi tercihlerimdir beni ben yapan.Ama sadece sözünü ettik. Yaşatamadık. Hayaller kurduk neler yapacağız diye.Henüz yanına yaklaşamadık.
Başkalarının hayallerini gerçekleştirmek için hayatımızdan vazgeçercesine çalıştık,çalışıyoruz.
Benim tercihim dediğimiz şeyler aslında hayalleri olan kişilerin bizdeki yansıması oldu anlayamadık.Kendi hayallerimiz,kendi tercihlerimiz sanıverdik.
Peki biz hayallerimizi nerede bıraktık?Nereye gömdük onları?Kimlere sattık hayallerimizi?
Hayal ettiğimizi sandığımız ürünleri aldık;tatillere gittik,arabalara bindik,restoranlarda yedik...
Önce mutlu olduk.Hayalimiz gerçekleşti diye.Sonra bunun rüya olduğunu anladık.Uyanınca bir baktık hayalim diye yaptığımız şeye ulaştığımızda, başkalarının hayali için daha çok çalışmamız gerektiğini anladık.
3,6,9,12,36,60 ay vadeli sattık hayallerimizi. Önce biz onları satın aldık sonra da onların bizi satın aldığını gördük.Onlar için çalıştık çabaladık.Her ay maaşlarını ödemek için.Çünkü hayalimizi gerçekleştirdiğimizi sandık.Ama sadece çevremizdekilerin hayallerinin yansımasıydı yaptığımız.
Ne zaman vazgeçtik hayallerimizden gerçekten kendi hayallerimizden.
Nedir bizi engelleyen?
Sadece para?Para + çevre? Para + çevre + ???
Cesaret olabilir mi bu engelimizin adı?
Kaçımız hayır dedik doğrudan hiç bir şekilde aklımıza yatmamış bir öneriye ya da emire?Kaçımız doğrudan hayır kelimesini kullandık politik olmadan böyle bir durumda?
Birazcık da olsa kendi hayallerimizi yaşamanın zamanı gelmedi mi acaba?En azında sadece bize ait olan zamanda uyumak yerine yaşamayı tercih etmek için hala imkanımız var değil mi?
Eğer gündüz başkalarının hayallerini gerçekleştirmeye devam edecek ve bunu değiştiremeyeceksek en azından gecenin içinde hayal kurmaya yeniden başlayabiliriz.
Sevgilerimle,

0 Yorum:
Yorum Gönder
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
<< Ana Sayfa